برای رفع مشکل جنسی پادشاه نیشابور، "طغان شاه" پسرآلب ارسلان سلجوقی و نوه طغرل سلجوقی، "حکیم ابوبکر ازرقی شاعر" کتاب مصور "الفیه و شلفیه" را نوشت وبه طغان شاه تقدیم کرد. امید ازرقی این بود که پادشاه را به مجامعت با زنان غنی و تشویق کند. ازرقی هروی بیشتر عمر خود را در هرات گذراند. قصیدههای ازرقی غالباً در مدح شاهزادگان سلجوقی به ویژه شمسالدوله طغان شاه است.
این کتاب را نخستین کتاب پورنوگرافیک و سکسی فارسی، نخستین کتاب سکس نگار و آموزش آمیزش جنسی یا به اقوالی "هرزه نویسی" یا هرزه نگاری" هم خوانده اند که به نوعی ساخت و بافت داستانی دارد. در این کتاب حالتهای آمیزش جنسی با تصویر و نگاره در چهارچوب داستان آمیزش زن و مرد آموزش داده شده است، البته در تصاویری رابطه جنسی حیوان ( خرس و … ) با زن و یا در تصاویری ناروشن رابطه دو همجنس هم دیده می شود. "این رساله" را بخشی از نوع نوشته هایی دانسته اند که با عنوان کلی لذت النساء شناخته می شوند.
الفیه گویا کنایه از آلت تناسلی مرد، قضیب و شلفیه کنایه ازآلت تناسلی زن، فرج است. گروهی نیز الفیه و شلفیه را نام دو زن روسپی دانسته و شلفیه را مادر الفیه گفتهاند.
این کتاب که در دو بخش نوشته شده. بخشی معرفی انواع داروها (مواد مقوی) برای تقویت قوه جنسی یا قوۀ باه، و بخشی توضیح و تصویر انواع مجامعت و مقاربت و تماس جنسی ست. به نظر برخی صاحب نظران اصل کتاب با توجه به سی و چهار تصویر و نوع مینیاتورها و فرم و سبک آن، می تواند هندی باشد. از این کتاب تنها پنجاه و پنج صفحه باقی مانده که اولین بار در نمایشی عمومی در سال 2001 در موزه آرمیتاژ سن پطرزبورگ به نمایش گذاشته شد.
…
«Alfiyah and Shalfiyah, late 19th/early 20th century. Majlis Library, Museum and Document Center. Women's Worlds in Qajar Iran Digital Archive.
Middle Eastern Division, Widener Library, Harvard Library»
«الفیه و شلفیه». ویکی پدیا دانشنامه آزاد و دهخدا
